Bedankt voor alle reacties, leuk om te zien dat jullie met ons meereizen! Na 5 nachten treinen komen we op 29 april zeer vroeg aan in Ulaanbataar. De hoofdstad van Mongolie waar bijna de helft van de bevolking tegenwoordig woont. Wij vertrekken na een ontbijt in het hotel meteen door naar Terelj, een natuurpark zo'n 50 km van UB city. Hier overnachten wij in een traditionele gertent, kunnen we eindelijk douchen en maken we een wandeling door de natuur. Daarna hebben we nog 2 dagen de tijd om de stad te verkennen. Dat Mongolie een bijzonder land is blijkt uit de volgende tegenstellingen. Gertenten vs hoogbouw Zodra we een beetje het centrum hebben verlaten op weg naar Terelj zien we dat de stad aan verandering onderhevig is. Er worden verschrikkelijk veel hotels en appartementen gebouwd. En dat terwijl er zowel in de stad als rondom in de 'suburbs'  nog veel gertenten te vinden zijn, die hier dan ook vaak verdwaald over komen. Twee jaar geleden is de winter zo heftig geweest met temperaturen van -50 dat veel boeren teveel vee hadden verloren en geen andere keuze hadden dan naar de stad te vertrekken om daar een bestaan op te bouwen. De vraag blijft of deze boeren ooit nog wel terug trekken naar het platteland om verder te gaan met hun nomadenbestaan. In het park slapen wij in een 4 persoons ger waarbij we zelf voor warmte moeten zorgen door een houtkacheltje brandend te houden. Het is heel knus en schattig met 4 mooi oranje beschilderde bedjes die lijken op een kleine bedstee. De bovenkant van de tent bevat 1 klein ruitje en een opening voor de schoorsteen waarbij de rest is afgedekt met een soort dik kleed tegen de wind en regen. Monniken vs hippe Mongolen Midden in het centrum van UB is het Gandhan klooster te bezichtigen; een ommuurde binnenplaats met meerdere kleine kloosters daarbinnen. Dit klooster is eerst door de Russen vernield waarna het binnen 2 weken weer is opgebouwd omdat een Amerikaanse president had bedacht het klooster te willen bezoeken.In het hoofdgebouw staat een budabeeld van 26 meter hoog. Wat hier het meest opvalt is dat je veel monniken in traditionele kleding ziet terwijl ze nog net niet staan te schreeuwen in hun blackberry. Of dat een monnik samen met een hippe jonge vrouw in een strakke legging, een Gucci truitje en haar LV tas over straat gaan. De plek komt dan ook niet heel sereen over en hier is duidelijk een generatiekloof aanwezig,die bij ons somsvoor verwarring zorgde. Het gekke blijft dat veel jongeren hier heel Westers overkomen en heel modern gekleed gaan. Aangezien er niet veel toeristen zijn worden we dan ook veel bewonderd maar is er ook af en toe iets van jaloezie te merken waardoor ze soms onvriendelijke gebaren maken. Yakken-yoghurt vs verse broodjes In het hotel in het park krijgen we heerlijk te eten. De lunch bestaat uit soep met daarbij een traditioneel gerecht: een soort oliebollendeeg met vlees erin. Smaakt erg goed. Het diner wordt wel meer aangepast aan de gasten en dus krijgen we spaghetti en kip met patat. Tegenover het park leven een aantal boerengezinnen in hun gers met daarbij flink wat vee (yakken, koeien, schapen en geiten voor de kasjmier). Ze zijn zeer gastvriendelijk en we krijgen yoghurt voorgeschoteld gemaakt van zowel yak als koemelk wat zorgt voor een hele zachte romige smaak. Daarna laat de boerin zien hoe een yak wordt gemelkt waarna Chris als enige van onze groep ook een poging waagt. Helaas vindt de yak Chris zijn handen blijkbaar niet echt prettig want hij krijgt het niet voor elkaar om echt te melken. In UB city hebben we al zeer snel Wendy's bakery gevonden waar de meest goddelijke broodjes en lekkernijen worden bereidt. We eten heerlijke puddingbroodjes en hebben voldoende broodjes en koekjes meegenomen voor de laatste 2 dagen in de trein. Na 2 avonden in het Noodle house te hebben gegeten beseffen we namelijk zeer goed dat dit soort broodjes nog wel eens de laatste in een hele poos kunnen zijn. En dat er nog tijden komen waarbij het ontbijt, lunch en diner uit noodles of rijst zullen bestaan. Paard vs auto De 2e dag in het park gaan we een mooie wandeling maken door de bergen. Fijn om na al die dagen stil te hebben gezeten weer eens te kunnen bewegen. De boerin loopt samen met een yak en een kar mee zodat we onze tassen niet hoeven te dragen. Onze gids Bambi is een zeer vriendelijke vrouw die erg veel over het land, de omgeving en de mensen kan vertellen. De omgeving is prachtig met ronde rotspartijen, steppes en bomen. Een enkele keer komen we Mongolen tegen op een paard of op de motor. De wandeltocht eindigt bij Turtle rock waarna we nog een bezoek brengen aan een tempel. Deze ligt eenzaam tegen een berg aan waarbij ze helemaal boven aan de berg een meditatiehokje hebben gemaakt voor de monniken die nog meer rust willen... De rust en de stilte van het gerkamp ben je snel kwijt wanneer je aankomt in Ulaanbataar: veel verkeer wat constant toetert en het lijkt alsof ze zich niet aan de regels houden. Dat laatste klopt niet want er zijn gewoonweg geen verkeersregels! Chris heeft dit van dichtbij ervaren toen hij samen met reisagent Martijn een bumper van een mongoolse auto aan gort reed toen ze samen s'avond pilsjes wilden gaan halen in de supermarkt. Na een halfuur onderhandelen was er overeenstemming bereikt over een afkoopsom van 250 euro die Martijn netjes betaald heeft. Hoezo autoverzekering? Ook oversteken lijkt in het begin ondenkbaar maar je went er snel aan door gewoon maar te lopen en hopen dat ze stoppen. De stad heeft naast het klooster niet heel veel bezienswaardigheden. Wel is het Sukhbaatarplein enorm groot met een prachtig parlementsgebouw met een enorm bronzen beeld ervoor. Op het plein staat ook een beeld van Chengis Khan op zijn paard. Na het ontdekken van dit bijzondere en soms tegenstrijdige land is het voor ons tijd om de treinreis te vervolgen richting China!