Met enige spijt verlaten we Beijing na 5 nachten. Onze volgende bestemming wacht: Pingyao een oud stadje binnen een stadsmuur wat een Unesco werelderfgoed is. Na een hectisch busritje (Linda is door de schreeuwende conductrice inclusief backpack 'zacht' naar de achterkant van de bus geduwd aangezien niemand aan de kant ging) komen we wederom aan op een enorm treinstation. Met lichte spanning wachten we totdat we in onze slaaptrein kunnen. Deze treinen hebben ongeveer 66 bedden in een wagon en een coupe (zonder deuren) bestaat uit 2 rijen met 3 bedden hoog. Helaas hebben wij de bovenste bedden wat betekent dat je ongeveer 70cm van het plafond af ligt en je niet kan zitten in bed. Licht claustrofobisch dus! Daarbij reizen Chinezen niet licht dus er was geen ruimte meer om onze dagrugtassen kwijt te kunnen zodat wij deze onder ons kussen moesten stoppen. Ondanks de airco, radio en rochelende Chinezen hebben we toch nog wat geslapen en komen we s'morgens vroeg aan in Pingyao. Pingyao We slapen in het hostel in een traditioneel Kangbed waarbij de onderkant van zwart steen is en er gordijntjes voor hangen. Het bed is zo groot dat je er ook in de breedte als lange Nederlander in zou kunnen slapen. Verademing na het treinbedje dus! Groot deel van het oude stadscentrum is auto en brommervrij en de straten zijn van grove keien gemaakt. Het stadje bestaat uit kleine straten met huizen met de meest prachtige hofjes. Met de toegangskaart voor de binnenstad kun je al deze huizen en tempels bezoeken. Overdag is het vrij rustig maar s'avonds stroomt het wederom vol met Chineze toeristen. Er zijn dan ook veel restaurantjes en winkeltjes te vinden. Pingyao heeft een hele belangrijke rol gespeeld in de commerciele en financiele geschiedenis van China wat ook terug te zien is in de huisjes/museums. We hebben 1 dag rondgekeken en stukje op de muur gelopen. De volgende dag was het helaas regenachtig en hebben we nadat we een aantal huisjes hebben bezocht de dag verder doorgebracht in een cafe met Carcassonne en het lezen van boeken. Best lekker om af en toe een relaxdagje te hebben want reizen is vrij intensief aangezien je veel indrukken opdoet iedere dag. Xi'an Via ons hostel hebben we een bus naar Xi'an geregeld wat ook maar goed was. We zijn ergens bij de ingang van de stad op een bus gezet namelijk wat we anders zelf nooit gevonden hadden. In Xi'an zijn we ergens in het oosten afgezet. Aangezien de taxi's weer een veel te hoge prijs vroegen zijn we weer met een openbare bus gegaan. Rit duurde zo lang dat we dachten dat we verkeerd gingen maar opeens zagen we de oude stadsmuur en een aardige studente heeft ons de juiste halte aangewezen: 300 mtr van het hostel! Vrij naief dachten wij dat iedere stad na Beijing een stuk kleiner zou zijn, maar het tegendeel is waar. Xi'an heeft 4 mln inwoners en komt een stuk hectischer over dan Beijing. Kwam deels ook doordat het weekend was nu. Enorme straten met winkels van alle dure merken en de bekende fastfoodketens waren ruim vertegenwoordigd. We zagen zelfs een merk Linnie-Z, te grappig. Verkeer is hier een stuk drukker dus overal zijn ondergrondse zebrapaden om de weg over te steken. Waar elke stad in de wereld die er een beetje toe doet een Chinatown heeft, heeft Xi'an heel grappig een Moslimwijk. Natuurlijk zijn er kleine eettentjes waar je Chinees kan eten maar er zijn ook kebabtentjes en veel winkeltjes met noten en gedroogd fruit.We hebben hier de zoetste rozijnen gekocht! Waar we eigenlijk niet mogen generaliseren hebben wij ook hier te maken gehad met een nogal arrogante agressieve Marrokaanse jonge man. Hij wilde blijkbaar niet wachten op zijn kebab dus zijn bestelling ging opeens voor terwijl er nog 4 klanten inclusief ons stonden te wachten. De houding van de eigenaar zei genoeg en hij bleef maar sorry zeggen toen de man weg was gereden op zijn scooter. Typisch... We hebben in deze wijk een beef noodle soup gegeten voor 1,5 euro pp en ontbeten met een soort broodjes bapao voor 50 cent, heerlijk. Genoeg over de stad want de grootste bezienswaardigheid bij Xi'an is het Terracotta leger, de graftombe van Qin welke pas in 1974 is ontdekt. Hoewel dit ook heel erg toeristisch is was het toch bijzonder om te zien. Er zijn 3 hallen waar de opgravingen zichtbaar zijn en waar ze nog steeds soldaten aan het restaureren zijn. Naar verwachting zijn er ruim 9000 soldaten. Elke soldaat is uniek, als je op de details let van gezichten, kapsels, kleding en schoenen dan is er geen een gelijk. Bijzonder is dat de wapens nog steeds scherp zijn doordat de punten met een soort anti-roest zijn bewerkt. De arbeiders die aan het graf hebben gewerkt zijn levend begraven zodat ze het geheim van de graftombe voorgoed met zich meenamen. Ondanks dat we een vrij hoog reistempo hebben zijn we nog steeds erg enthousiast bij het idee van een nieuwe bestemming met bezienswaardigheden en natuurlijk restaurantjes. Zeker nu we meer richting het midden/zuiden gaan waar we meer natuur gaan zien. China is tot nu toe nog steeds erg leuk om door te reizen.