Foto's Indonesie

Foto's van Indonesie staan op flickr!! (lindazei) De verhalen van de Filipijnen volgen nog, we hebben het zo druk gehad... Vanaf 22 november zijn we in Nepal! Hier gaan we oa een tiendaagse wandeling maken dus we zullen weinig internet zien de komende periode.

Slootdorp tussen de sawa's op Bali

Vanaf de ferry gaan we met de lokale bus direct door naar het kustplaatsje Lovina in het noorden. Weer een mooie rit langs bossen met apen en kleine dorpjes. We slapen voor weinig geld in ons eigen schattig huisje met een buitendouche! Met uitzicht op een mooie zonsondergang verwennen we onszelf op een lekkere pizza. De kok heeft in Italie gewoond en dat is zeker te proeven. De volgende dag doen we niet veel meer dan op het strand hangen en boekjes lezen. Helaas is het een zwart strand en is de zee gevuld met wier en andere viezigheid dus echt genieten is het niet. We zijn hier dan ook gelukkig maar een dag en vertrekken met een mini busje naar Ubud. Mooie rit over een berg heen en langs meren. Helaas betekent dit ook veel bochten dus Chris heeft het zwaar. In Ubud vinden we ook weer een huisje voor onszelf met zelfs twee 2-persoonsbedden en een zwembad erbij. Met een uitzicht op een groen rijstveld kan dat zeker slechter! We dineren in een leuk restaurantje met wederom uitzicht op een sawa. Licht gespannen tellen we de minuten af en lopen we s'avonds naar het Pertiwi resort waar pa Nic en ma Rita zullen arriveren. Toevalliger kan niet want als we net bij de receptie staan komt de taxi aangereden! Wat gek om je familie ineens na 6 maanden weer te zien in een voor hun vreemde maar voor ons inmiddels vertrouwde wereld. Naast de gevraagde boodschappen krijgen we ook post en kadootjes uit NL! Wat leuk en vooral lekker! Allemaal bedankt voor de kaartjes, tekening, wist u dat-je, dropjes en pepernoten! De eerste dag doen we rustig aan en duiken we na de lunch in het zwembad. Nic en Rita verblijven in een prachtig resort wat heel groen is opgezet en zelfs 2 zwembaden heeft. Het mooiste van Ubud is de ligging tussen de sawa's en we huren dan ook 2 dagen een scooter om de omgeving te verkennen. We kijken onze ogen uit. Prachtige groene sawa's, hele avontuurlijke weggetjes, kleine dorpjes en heel veel tempels. We bezoeken de Holy Spirit tempel waar de mensen in een natuurlijke bron baden en bij elk 'fonteintje' een offer brengen. Opeens horen we een man Slootdorp vragend roepen en dan blijkt dat de gids die met Nic en Rita mee is gereisd vanaf het vliegveld te zijn. Grappig is dat deze man getrouwd is met een vrouw uit Wieringerwerf, kleine wereld! Om het oosten van Bali te ontdekken huren we een auto met chauffeur. Wederom een fantastische dag met erg veel indrukken. Nadat we de snelweg achter ons hebben gelaten kruipen we langs een kustweggetje omhoog naar Amed. De weg lijkt niet altijd even geschikt voor een grote auto maar we halen het. Hier zien de mensen niet heel veel toeristen en dat ze arm zijn is te zien in de huizen die meer op hutjes lijken. Hoewel we hier ook weer prachtige uitzichten hebben op de kust blijven we ons verbazen over hoe smerig Bali eigenlijk is. Overal ligt afval en de mensen gooien het gewoon in de bosjes of rivier naast hun huis. Als het maar uit het oog is... Zonde van de natuur! Na de lange dagen op de scooter en in de auto is het tijd voor een rustdag. Chris en Nic gaan de Monkey forrest verkennen en Linda en Rita laten zich verwennen met en massage en aloe vera scrub. Heerlijk ontspannend! We lunchen samen en eten weer heerlijk. Aangezien eten voor ons uiteraard belangrijk is en we daar ook vaak over schrijven, ervaren Nic en Rita nu ook waarom. Twee keer per dag heeerlijk warm eten, dat verveelt niet snel. We hebben onderweg op de scooter de lekkerste nasi en bami ooit gegeten en dat na 6 maanden! S'avonds genieten we van tonijn, nasi campur, sate, kip of zelfs eend (bebek). Genieten dus! De afterparty vindt iedere avond plaats op het terras bij Nic en Rita waar we de eerste avonden vooral bijkletsen onder het genot van thee met stroopwafels en de avonden daarna Triominos spelen. Ubud staat ook bekend om de vele dansvoorstellingen en we bezoeken de voorstelling in het koninklijke paleis nadat we eerst wat souvenirs kopen op de markt. Na het eten op tijd heen om mooie plaatsjes te kunnen bemachtigen. Helaas dachten 2 japanners daar anders over en belemmerden ons uitzicht. Toen Chris vriendelijk verzocht of ze ergens op een stoel wilden gaan zitten kreeg hij doodleuk het antwoord nee dat is jouw probleem niet de onze, dan ga jij maar ergens anders zitten. Pardon? Geluk bij een ongeluk begon het tijdens de voorstelling te regenen en moesten we met plastic stoel en al verhuizen naar de verkant van de straat. Hier hadden we beter zicht en konden we genieten van de kleurrijke dansers en het orkest. Vooral de oog en handbewegingen van de dansers zijn zeer typerend. Leuk om te zien! Na een week zijn we verder gegaan naar de strandplaats Sanur. Het strand is niet het allermooiste wat we hebben gezien maar er staan strandbedjes en we kunnen evengoed dompelen im het ondiepe water. Ook hier sterft het weer van de restaurantjes en eten we weer heerlijk. Vooral een restaurantje met een rijsttafel per persoon valt goed in de smaak. We gaan weer met de scooter op pad om een mooi strandje op te zoeken. Helaas is de weg wel wat drukker hier in het zuiden dus we moeten zelfs langs een file rijden. Opeens worden we op de hoofdweg door een politieagent van de weg gehaald. Controle van de rijbewijzen. Nic heeft een motorrijbewijs dus geen probleem maar Chris heeft enkel zijn auto. Als we nu meteen €20 betalen is er niets aan de hand en anders kunnen we morgen in de stad het rijbewijs terughalen. Aangezien we in 6 maanden deze nog geen een keer hebben gebruikt dachten wij prima houd hem maar we betalen echt niet. Dat vond mr agent natuurlijk geen goed idee dus de prijs werd al €10 en uiteindelijk werd de bon verscheurd en kregen we het rijbewijs terug. Heerlijk die corrupte politie! Op Geger beach hebben we gegeten en van het warme water genoten. Prachtig tropisch strand! Nadat er een tukje was gedaan op de strandbedjes hebben we onze reis vervolgd naar Ulawatu, een tempel op een steile klif. Wij zijn naar een verlaten pand gereden waar we vanaf het dak uitzicht hadden op de klif met daaronder een zee vol met golven en surfers. Op de terugweg kofie gedronken bij een tentje met het bord de koffie staat klaar! De eigenaar heeft jarenlang in NL gewoond. De laatste dag samen op Bali brengen we door op het strand. Maar eerst shoppen we op de markt voor souvenirs, fijn nu deze meteen meegenomen kunnen worden naar NL! We sluiten savonds af in ons favoriete restaurantje met heerlijk sate (op je eigen bbq-tje), rendang en fuyong hai. Natuurlijk nog een potje triominos ter afsluiting en dan zit het er alweer op. Linda en Chris vertrekken de volgende ochtend met het vliegtuig naar Jakarta en Nic en Rita genieten nog van een paar dagen in sanur. Wat hebben we het leuk gehad en wat is het fijn dat ze nu weten hoe wij dit al een aantal maanden ervaren. Een ervaring om nooit te vergeten!!

Hectisch Jakarta, cultureel Yogya en natuurwonder Ijen

We hebben al veel mensen gesproken over Indonesie en over een ding waren ze het allemaal eens: sla Jakarta over! En inderdaad als Reg (oom van Chris), Diana en Isabelle er niet hadden gewoond waren we hier niet lang gebleven. Je zou denken dat je na bijna 6 maanden wel gewend bent aan Aziatische steden maar Jakarta slaat echt alles. Er wonen 11 mln mensen in de stad en behalve een paar bussen is er geen openbaar vervoer. Je raadt het al het verkeer is echt een drama hier. Vanaf het huis van Reg duurt het met de auto minstens 2 uur om in het centrum of op het vliegveld te komen. Hysterische drukte met niet alleen teveel motors maar ook teveel auto's op de weg. Gelukkig mogen wij gebruik maken van de auto van de zaak met chauffeur! We regelen als eerst ons visum voor de Filipijnen wat bijna niet gelukt was omdat Chris niet naar binnen mocht met zijn korte broek. Linda heeft even vriendelijk gelachen en toen was het toch geregeld! We hebben ook een bezoek gebracht aan Batavia waar nu een museum is met natuurlijk zeer veel Nederlandse spullen. Voor de rest is de plek een beetje vergane glorie net zoals de rest van de stad. Enige uitje voor de locals zijn de ultra moderne shopping malls. Erg vreemd om dit te zien terwijl er vlakbij mensen onder een brug wonen en bedelend door de files lopen. Verschil tussen arm en rijk is erg groot. Dat Reg tot de rijke kant behoort is snel duidelijk. Hij woont in een mooi huis met zwembad, pooltafel en heeft meerdere personen in dienst. Zo woont er een maid in het huis, is er een poolguy, tuinman en de auto met chauffeur. Heel gek om als backpacker je over te geven aan deze luxe en niets zelf te hoeven doen. In het weekend brengen we met ze allen een bezoek aan het Taman Safari, een safaripark waar je met je eigen auto langs de dieren rijdt en ze wortels mag voeren. Geweldig om het wild van zo dichtbij te zien! Chris krijgt geen genoeg van het wortels voeren, zelfs niet wanneer menig dier zijn tong door het raam duwt voor meer voedsel en daarbij het autoraampje besmeurd met kwijl... In het normale dierenpark erna gaan we nog op de foto met een Syberische tijger wat vooral Linda erg spannend vond. We zien nog een zeehonden- en tijgershow en het vogelparadijs voordat de regen met bakken uit de lucht komt vallen. Het blijven de tropen! Onderweg naar huis genieten we van een heerlijke maaltijd waarbij ook nog eens de electriciteit uitvalt vanwege de regen. Erg leuk om te zien hoe een peutertje tweetalig opgroeit en hoe snel ze woorden oppikt. We zijn dan ook erg benieuwd hoe kleine Elin wel niet moet kletsen en lopen nu! We nemen voor 2 weken afscheid van de familie de Wit omdat we hier nog een nachtje zullen blijven voordat we doorvliegen. De eerste stop met de trein is Yogyakarta. Prachtige treinrit langs sawa's, kleine dorpjes en mooie uitzichten. De lunch wordt gewoon geserveerd in de trein dus we kunnen de vele verkopers die op de stations de wagons inrennen vriendelijk bedanken. We slapen in de beroemde backpackerssteeg met de wereld aan hostels. Leuke restaurantjes om de hoek en Linda ontdekt zelfs dat zij hier aantal jaar geleden ook gegeten heeft. We bezoeken de beroemde tempel de Borobordur met de openbare bus waar we uiteraard de toeristenprijs betalen. Dankzij Chris zijn overtuigingskracht betalen we bij de tempel het studententarief omdat hij maar bleef zwaaien met bankpassen en zorgpassen waar nog student opstaat... Scheelt toch weer 20 dollar! Natuurlijk staat een klein deel weer in de steigers maar evengoed blijft de tempel zeer indrukwekkend ook door de prachtige ligging tussen de groene heuvels. In de stad bekijken we het Kraton, het koninklijke paleis. Vanwege de vele tradities vinden hier nog veel ceremonies plaats. In het museum zijn de Nederlandse invloeden nog te zien ook doordat de prins in Haarlem heeft gestudeerd. Tijdens de lunch in de stad worden we aangesproken door de kok die ons de fantastische tip geeft om betaalbare batik schilderijen te kopen. In deze kunstgroep worden studenten opgeleid tot meesters en ze demonstreren in de winkel hoe de schilderijen gemaakt worden. Met de trein gaan we door naar de nietszeggende stad Surabaya. Kaartjes kopen voor de trein is niet lastig maar je moet er wel veel geduld voor hebben. Er zijn rustig 50 wachtenden voor je en met maar 2 medewerkers aan het werk ben je dan na anderhalf uur wachten aan de beurt. En dat terwijl er in elke willekeurige winkel minstens 10 medewerkers staan die de hele dag niets te doen hebben. We bezoeken in de stad alleen de shopping mall waar we een behoorlijke bezienswaardigheid zijn. Een kinderfeestje in de Mc Donalds met een stuk of 30 kinderen hebben alleen oog voor ons ipv de enthousiaste zingende medewerker! De volgende dag pakken we weer de trein naar Bunyawangi, het laatste station op Bali. Prachtige rit weer en we krijgen zelfs leuke films onderweg te zien. Voor het eerst slapen we in een kamer zonder douche! Douchen met een bakje koud water slaan we dan ook maar over, zeker omdat we bezoek krijgen van een enorme kakkerlak. De volgende ochtend staan we om half 5 al op om met een jeep naar de vulkaan Ijen gereden te worden. Voordat we de wandeling naar het kratermeer beginnen ontbijten we met broodjes hagelslag en chocolademelk van Frisian Flag! De tocht naar boven is erg steil en zwaar. Maar we mogen niet klagen wanneer we de mannen met zwavel tegenkomen. Dit wordt gewonnen vanuit de krater en deze kleine mannen dragen manden met 80 kilo zwavel en moeten 5 km op en neer lopen, respect! Daarbij dragen ze laarzen of simpele gympen, zeer ongezond! Toch blijven ze onderweg vragen of we sigaretten of koekjes voor ze mee hebben... Het uitzicht bovenaan de krater is spectaculair: een turkoois meer met een geel rokende zwavelmijn omringt door grijze bergen. We treffen het want de wolken verdwijnen voor enkele minuten zodat we een nog mooier uitzicht hebben. Omdat we zo vroeg de dag zijn begonnen kunnen we dezelfde dag nog de ferry naar Bali nemen. Ondanks de grote boot vindt Chris dit geen fijne vaart en verbloemd hij zijn zeeziekte met het genieten van het uitzicht bij een open raam... Nog twee nachtjes slapen en ons bezoek uit Nl komt!!

Singapore en Maleisie deel 2

Met pijn en moeite verlaten we ons paradijsje en gaan we met de enorm harde speedboot weer terug naar het vaste land. We besluiten om niet naar het nationaal park te gaan vanwege alle horrorverhalen over bloedzuigers. Linda is na de bedbugs wel even klaar met insecten! Met een overnachting gaan we door naar Melakka. Een leuke plaats omdat de VOC hier vroeger gevestigd was en er nog veel Nederlandse invloeden zijn zoals het Stadhuys. Dit is tegenwoordig een museum waar nog veel historische spullen staan. Natuurlijk is er ook een Chinatown en een Little India in de stad en wekt de moskee ons nog steeds iedere ochtend. Een gezellige mengelmoes dus. We slapen in een heel fijn hostel wat door een gezin met 2 kleine kinderen gerund wordt. Chris is meteen dikke vrienden met het dochtertje van 5 omdat we een tablet meehebben waar ook Angry Birds opstaat. Dat wordt dus voor de verandering geen voetbalnieuws lezen! Naast het hostel zit een heel goed Indiaas restaurant waar we voor weinig geld heerlijk en veel kunnen eten. Natuurlijk heeft Melaka ook een grote shopping mall waar we in de food court kleine hapjes als lunch eten. Daarna brengen we een bezoek aan de game zone waar Chris de locals even heeft laten zien hoe je echt hard tegen een boksbal moet slaan... Melaka valt natuurlijk helemaal in het niets wanneer we de volgende dag in Singapore arriveren. Blijft grappig om gewoon met het openbaar vervoer de grens over te steken. We moesten door een speciaal apparaat heen met onze backpack terwijl er lucht op ons werd geblazen. Ze zijn blijkbaar bang voor enge ziektes en dat we verboden spullen het land in smokkelen. We lopen naar Little India naar ons hostel. Vanwege de enorm hoge prijzen slapen we dit keer in een dorm: 7 mannen en Linda... Het hostel wordt gerund door Ali, een chinees die jaren in NL in Brabant heeft gewoond. We worden dan ook de hele dag met goedemogguh begroet! Erg gemoedelijke sfeer en we ontmoeten leuke mensen. We zijn blij dat we in Little India slapen omdat we hier goedkoop kunnen eten in de vele food courts. We wisselen Indiaas af met Chinees, Koreaans en soms toch ook wat westers eten. Grappig om te zien dat op zondagavond alle Indiase mannen zich verzamelen op een veld achter ons hostel, het zijn er zoveel dat we nu wel een idee hebben hoe hectisch het in India moet zijn. We verkennen de stad per metro en te voet. Het is echt een prachtige stad om in te lopen, groen, ruime straten en eigenlijk helemaal niet druk voor zo'n grote stad. Voor elke overtreding moet je ook belachelijke boetes betalen dus iedereen houdt zich wel aan de regeltjes. Eten in de metro kost 500 dollar en roken zelfs 5000! Acheraf hoorden wij ook dat het verboden is om de straat over te steken zonder gebruik te maken van het zebrapad, dit hebben wij als ongeduldige Nederlanders natuurlijk vrij vaak gedaan... Zeer indrukwekkend om door bet business district te lopen en al die enorme gebouwen te zien. We zijn vlak voor de formule 1 hier en je kan het je echt niet voorstellen dat hier de auto's langs scheuren. Je ziet bijna geen normale auto's rijden op straat, alles dure bakken! We lopen tussen de wolkenkrabbers door naar Marina bay. Prachtig uitzicht op moderne gebouwen rondom het water. Poepie sjieke restaurants en hotels waar de gasten graag paraderen met hun mooie kleding, tassen en zonnebrillen. Het toppunt is een park bovenop een shopping mall/appartementencomplex, dat moet vast heeel duur zijn! Ook de grote winkelstraat is de plek waar iedereen loopt te paraderen. Alle bekende dure merken zijn hier vertegenwoordigd en wij durven in onze backpackers outfit ook dan alleen maar de boekhandel in te gaan. Aan het eind van deze straat begint de enorme botanische tuin. Prachtig opgezet met meerdere thema's zoals een orchideeentuin, bamboebos, regenwoud en een evolutie tuin. Het laatste was erg mooi omdat ze je meenemen terug in de tijd tot aan nu en laten zien welke bomen en planten wanneer zijn ontstaan. Het is wel erg warm hier maar we moeten de hele tuin door om weer bij een metrostation uit te komen. Na een paar dagen verlaten we deze fijne stad en gaan we met de bus op weg naar Mersing. Geen bijzondere plaats maar vanaf hier vertrekt de boot naar het eiland Tioman. Helaas geen speedboot hier dus we zitten 3 uren op de boot. Tioman is helaas geen Perhentian maar we vermaken ons er prima. Vanwege alle stenen in het water en de lage waterstand is het bijna niet mogelijk om te zwemmen behalve in de ochtend. Dus s'morgens lopen we nasr het einde van de langgerekte baai om te zwemmen en met kleine vruchten over te gooien bij gebrek aan een bal. Illegaal maken we gebruik van de strandbedjes van het resort hier omdat op het zand liggen onmogelijk is door de zandvliegjes. Na de lunch blijven we bij ons huisje om te lezen en natuurlijk Carcassonne te spelen. Het restaurant bij ons hotel is zeer populair omdat veel restaurants al gesloten zijn vanwege het einde van het seizoen en natuurlijk omdat het eten erg goedkoop en zeer lekker is. We eten hier dus 3x per dag! Elke avond hebben we gezelschap van Gerhardt uit Oostenrijk die ook voor langere tijd onderweg is. Het leuke aan ons huisje is dat we midden in een 'dierentuin' zitten. We hebben een huiskat met een hilarische snor, soms loopt een hagedis van ruim een meter langs maar het leukst zijn de apen. Ze lopen via de elektriciteitskabel of palmbomem langs totdat ze iets eetbaars zien zoals kokosnoten, mango's en bloemen. Zelfs de allerkleinsten zitten soms op een meter afstand in de struik voor ons huisje te eten en oefenen met klimmen, zo schattig! De relaxte dagen vliegen voorbij en dus moeten we terug naar KL om onze vlucht te halen. In het hostel worden warm onthaald door de eigenaar Willie en door 2 Duitse jongens die we in Singapore hebben ontmoet. De laatste avond in het hostel is dan ook erg gezellig! We regelen nog wat kopietjes, pasfoto's en printen de boardingpassen zodat we zonder haast naar het vliegveld kunnen. Op naar Indonesie, op naar de familiebezoekjes in Jakarta en op Bali!! Ps er staan nieuwe foto's op flickr! (lindazei)

Wist u dat...

Wist u dat... - wij op de helft van onze reis zitten?(ongeveer...) - wij inmiddels al 19.246 km over land en 7.181 km per lucht hebben afgelegd? - al 10 landen hebben bezocht? - het reizen nog steeds erg leuk vinden? - uit een tas leven eigenlijk heel fijn is? (wat trek ik aan vandaag wordt een stuk makkelijker: wat is er nog schoon?) - (bijna) elke dag rijst eten nog steeds niet verveeld? - we soms kaas, hagelslag, bruin brood, drop, kroketten, biba's en donkere chocolade missen? - naast eten natuurlijk ook de familie en vrienden soms missen ;))) ? - 4,5 maand zonder make-up en gel eigenlijk best lekker is? - we al 4,5 maand geen telefoon hebben gehoord en eigenlijk niet meer weten hoe onze ringtone klinkt? - de keren dat we de wekker hebben moeten zetten op 2 handen te tellen is? - ons haar meerdere tinten lichter geworden is? - we ons nog afvragen of we nog wel weten hoe we moeten auto rijden?

maleisie!

En alweer een nieuw land staat voor de deur: Maleisie. Naja niet helmaal nieuw want voor Linda is Kuala Lumpur een feest der herkenning omdat zij hier met een studiereis al eerder is geweest. We overnachten in een gezellig hostel vlakbij de beroemde Petaling street in Chinatown. In deze straat kan je vooral kleding en souvenirs kopen waarbij je keihard moet onderhandelen. Ook kan je er savonds op straat eten bij de vele chinese tentjes. We lopen de eerste dag naar het Merdeka plein. Hier is in 1957 de onafhankeljikheid uitgeroepen en er staan nog veel koloniale gebouwen. Vanwege een feestdag zijn honderden scholieren aan het oefenen voor een parade waarbij ze een gekleurd bord omhoog houden. Wij vinden hen een bezienswaardigheid maar dat blijkt andersom net zo te zijn wanneer ze stiekem foto's proberen te maken van ons. Daarna gaan we met de monorail naar een enorme shopping mall. Niet alleen super veel winkels en eettentjes zijn hier te vinden ook is er een pretpark met een coole achtbaan, een skatepark en een bioscoop. Waarom hebben wij dit in Europa niet? Dag erna bezoeken we de nationale moskee. Niet alleen moeten we beide een paars gewaad aan, Linda moet ook nog eens een hoofddoek op voordat we naar binnen mogen. Dat voelt erg ongemakkelijk en het is ook nog eens erg warm! Maar de moskee is zeker de moeite waard. We lopen daarna de berg op naar het orchideeenpark. Omdat het zo warm is en de luchtvochtigheid zo hoog is besluiten we om niet door te lopen naar het nationale monument maar om de koelte van airco op te zoeken. In de hoofdstraat van de stad de Bukit Bintang trakteren we onszelf op een voetmassage. Altijd goed! Eigenlijk willen we de beroemde Petronas Towers bezoeken maar we vinden €20 pp toch teveel en je kan tegenwoordig niet meer over de brug tussen beide torens lopen maar alleen de bovenste verdieping bezoeken. Dus we gaan tegen zonsondergang de tv toren maar op die vlak ernaast staat. En eigenlijk is dat nog veel mooier, prachtig om de stad en de torens bij nacht te zien. Wat een skyline! Na de drukte van een wereldstad gaan we paar dagen doorbrengen in de Cameron Highlands. Het dorpje doet ons erg denken aan het Zwarte Woud door de witte huisjes met zwarte balken en groene glooiende bergen op de achtergrond. Daarnaast is de temperatuur ook nog eens erg Europees en hebben we savonds zelfs een lange broek en trui nodig. We lopen de ene dag door een aardbeienkwekerij en de jungle een berg op waarbij we maar 1 toerist en vele apen zien. Sommige stukken waren erg avontuurlijk maar wat is het weer fijn om lekker in de natuur te wandelen. De dag erna lopen we een stuk minder avontuurlijk via de verharde weg naar een theeplantage. Erg mooi uitzicht en we vragen ons af hoe ze op zulke schuine plantages makkelijk de thee kunnen plukken. Savonds eten we heerlijk Indiaas als afwisseling op de andere rijstgerechten. Maleisie is vrij groot en dat de westkant nu te maken heeft met het regenseizoen ondervinden we snel genoeg. We verblijven in Georgetown op het eiland Penang wat helemaal in het noorden ligt. Leuk historisch stadje met mooie oude gebouwen. Iets buiten de stad ligt een prachtige botanische tuin waar we naast alweer heel veel apen ook hele aparte bomen en planten zien. Het is te warm om hier de berg op te gaan dus we sparen onze energie voor de volgende dag. We willen namelijk een mooie wandeling door het nationale park maken. Ja de jungle was heel erg mooi maar erg lang hebben we er niet van kunnen genieten want het begon toch te regenen. Vol goede hoop hebben we onze poncho aangedaan met de gedachten dat de meeste buien toch niet lang duren hier. Nou deze bui dacht daar blijkbaar iets anders over. Tot aan ons ondergoed doorweekt zijn we maar terug gelopen en moesten we daarna nog een uur in de bus zitten naar ons hostel. Op zich geen ramp maar wel wanneer de airco op -20 staat... Dan kan je pas echt genieten van een warme douche zeg! Na een prachtige busrit door de jungle en bergen komen we aan in Kota Bahru. We hadden een luxe dubbeldekkerbus waarbij we bovenin op de voorste rij zaten dus erg mooi uitzicht. De oostelijke kant van Maleisie is zeer islamitisch. Inmiddels zijn we al redelijk gewend aan de moskee maar de hoofddoeken en vooral de boerka's wennen niet zo snel. Zeker niet wanneer elke vrouw of meisje er een draagt. Zelfs nu Linda een lange broek en trui draagt valt ze nog steeds op met haar inmiddels blonde haar. Gelukkig blijven we hier maar 1 nachtje in een verschrikkelijk hostel om de volgende dag de boot te pakken naar het bounty eiland Perhentian Kecil. Op advies van onze hosteleigenaar uit KL verblijven we in een hostel op een privestrand. Vanaf het strand kan je meteen snorkelen en binnen enkele meters zie je de meest prachtige vissen en koraal. Ook zijn er 2 kleine strandjes op loopafstand waar je praktisch de hele dag alleen bent. Echt een paradijsje! Wanneer we door de jungle naar een langer strand lopen waar je beter kan zwemmen, zien we echt een enorme hagedis/varaan lopen. Op zich niets engs aan want ze doen niets maar ze vinden het wel heel erg leuk om pas op een kleine meter afstand ineens keihard weg te rennen waardoor je onwijs schrikt! Sommige zijn wel bijna 2 meter dus dan lijkt het net of er een enorme krokodil door de jungle als een idioot rent... Bij het hostel werd een zwangere hagedis gevoerd dus die hebben we van heel dichtbij kunnen bewonderen. We brengen hier 5 dagen heel relaxed door. We lezen ieder 3 boeken, snorkelen en zwemmen veel en genieten van het heerlijke eten. Wat een zwaar leven hebben we toch....

Wist u dat Cambodianen...

Wist u dat de Cambodianen... - handsfree bellen in het verkeer? (je stopt gewoon je telefoon tussen je helm...) - gewoon rechts rijden wat een verademing is bij het oversteken? - wel een eigen munteenheid (riel) hebben maar we gewoon dollars uit de pinautomaat krijgen? - zich graag per tuc-tuc vervoeren? (er is geen openbaar vervoer aanwezig in de steden!) - deze zelfs ook in dubbeldekker-uitvoering zijn gesignaleerd? (gewoon een grote plank erop en volladen maar) - een multifunctionele sjaal (krama) met ruitjesmotief dragen? (hoofddeksel, rokje, mondkapje) - graag gekookte eieren met embryo eten? - ook enorm van Angry Birds houden? - heerlijk traditioneel eten hebben? (alles van de BBQ, Amok, Lok Lak) - de vrouwen en kinderen graag in huispakken/pyama's rondlopen (het liefst in een stripfigurenprintje)? - altijd lachen en het leuk vinden om hello naar ons te roepen? - varkens in een mand achterop de motor vervoeren?

Tempels, oorlogshorror en strand in Cambodja

Voordat we naar een nieuwe bestemming gaan lezen we ons altijd in met hulp van de Lonely Planet en internet. En ons staat de ergste grensovergang over land van Zuid-Oost Azie te wachten: van Thailand naar Cambodja. Als je de verhalen mag geloven dan proberen ze je eerst een visum aan te smeren, willen ze opeens baht hebben ipv dollars en brengen ze je naar een speciale taxistandplaats waar natuurlijk veel te dure taxi's vandaan vertrekken want bussen rijden alleen tot 10 uur smorgens.... We verwachten het ergste maar het gaat bij ons zeer soepel!! Ja de bus naar de grens stopt echt overal en het duurt een eeuwigheid voordat we echt de grens over zijn aangezien ze je vingerafdrukken willen hebben in Cambodja. Maar goed met een hele groep toeristen regelen we een busje en zijn we toch nog op dezelfde dag onderweg naar Siem Reap! Cambodja is toch weer een totaal ander land. Het is veel armer en hoewel de wegen goed zijn is er amper verkeer. De huizen langs de kant zijn meer houten hutten op palen en de mensen zien er armoedig uit. Het wordt afgeraden om na zonsondergang onderweg te zijn en we zien snel genoeg waarom. Straatverlichting buiten de steden kennen ze niet en iedereen rijdt dan gewoon constant met groot licht aan. Af en toe schiet er een fiets of een persoon over de weg heen en Chris heeft zelfs een enorme slang zien liggen. Het leek net of het heel hard aan het regenen was maar dat waren 'slechts' de insecten die tegen het voorraam aanvlogen.... In Siem Reap hebben we een fijn hostel met een groot balkon op iedere verdieping en ontbijt is inbegrepen! Luxe dus en dat slechts voor 8 dollar. Siem Reap is een zeer toeristische plaats vanwege het beroemde Angkor Wat tempelcomplex. De stad heeft dan ook erg veel restaurants, cafes en markten. Ondanks enkele bedelende kinderen en bejaarden hangt er een relaxte sfeer hier. We verkennen de eerste dag alleen de stad en Linda heeft eindelijk haar harembroek gekocht, kan toch niet achterblijven bij al die toeristen hier... De dag erna gaan we op de fiets op weg naar de tempels. Het is alweer aardig warm en plots komen we bij een checkpoint terwijl we nog geen tickets hebben gekocht. Ben je bij de belangrijkste bezienswaardigheid van een land, staan er gewoon geen bordjes langs de weg. Waarschijnlijk omdat toch veel toeristen dit met de tuc-tuc bezoeken is dat vast niet nodig. Na wat kilometers om gefietst te hebben mogen we dan toch naar binnen en wat is het indrukwekkend. Je kan hier de hele dag rondfietsen en af en toe afstappen bij een van de vele tempels die ieder heel verschillend zijn. De meest bekende zijn Ta Prohm waar Tomb Raider is opgenomen en waar de meeste delen overgroeid zijn met bomen; Bayon met allemaal buddha gezichten die wij eigenlijk het mooiste vonden; en natuurlijk Angkor Wat zelf. Deze hebben wij de eerste dag overgeslagen omdat we de volgende ochtend (naja nacht ;) hier de zondsopgang hebben gezien. Heel erg mooi en het zou heel romantisch zijn geweest als die andere duizend toeristen er niet bij waren! Prachtig om deze tempels in levende lijf te hebben gezien. We nemen de bus naar een ander toeristisch plaatsje Battambang. Ook hier pakken we weer de fiets om de omgeving te verkennen. Grappig is dat als je hier maar een paar meter buiten de stad bent je meteen het echte lokale leven van hier ziet. Houten huisjes op palen waar de hele families overdag dan onder leven en de hangmatten natuurlijk niet ontbreken. De mensen zijn hier dan wel arm maar ze zijn zo vriendelijk en lachen constant naar je terwijl ze hello roepen. Vooral de kleine kindjes vinden dit heel leuk om te doen en maken er haast een wedstrijd van wie het hardst hello kan schreeuwen. We gaan een stuk met een bamboetrein rijden. Trein klinkt nogal groot want het is niet meer dan 2 assen, een motortje en een bamboematje erop. Maar hard gaat het wel! Je kan elkaar bijna niet verstaan en af en toe waait er een sprinkhaan tegen je aan maar dit was echt lachen! Bij de stop op het midden staan de kinderen ons al op te wachten. Ze proberen wat geld te verdienen door de meeste gekke creaties van bamboebladeren (?) maken. Vooral een 11 jarig ietwat gezet jongetje was zeer grappig en vermaakte ons met dansjes en wilde wel handje drukken met Chris. Op de terugweg komen we tegenliggers tegen en wat doen we dan? Dan stap je af en tillen ze het matje en de assen gewoon even aan de kant totdat de tegenligger voorbij is, nog nooit zoiets simpels maar effectiefs gezien! Na de gratis massage van de trein fietsen we door naar een krokodillen-farm. De vrouw gaf aan dat ze niet mee kon vanwege haar baby en dus stonden wij met ze 2en opeens boven honderden krokodillen en dat op een afstandje van 1,5 meter. Nog nooit zoveel van die enge beesten bij elkaar gezien! Ze worden gefokt voor het vlees en het leer. Na de krokodillen van 12 jaar oud zijn de kleintjes aan de beurt. Zien er heel schattig uit maar als we er een van 3 weken mogen vasthouden vindt Linda het toch wel redelijk spannend. Zeker omdat een meisje van 3 er gewoon mee aan het spelen was en het krokodilletje toch even zijn tandjes in haar vinger zette. Maar we hebben het vastgehouden en dat was uiteindelijk toch wel heel gaaf! Na het eten gaan we naar het circus toe. Dit is een speciale organisatie die straatkinderen een beter leven geven. Er stond een echte circustent en vanaf de eerste minuut was het een groot spektakel. De artiesten waren echt nog maar tieners maar ze deden acrobatiek waar menig circus in NL nog wat van kan leren. Nu krijgen deze kinderen ook trainingen van artiesten die zijn opgeleidt in Montreal waar een circusschool staat die gelinked is aan Cirque du Soleil dus vreemd is het niet. Dit was echt geweldig om te zien en de artiesten hadden er ook zoveel plezier in dat het publiek er veel energie van kreeg en constant aan het klappen was. De volgende dag zijn we smiddags met de tuc-tuc naar de Killing cave geweest. Dit lag een aardig stuk uit de stad en het uitzicht vanaf de top van de berg was prachtig. Omdat het nu regenseizoen is, is alles supergroen. Bovenaan is een grot waar kleine kinderen en baby's naar beneden gegooid werden en waar dus ook nog schedels en botten liggen. Daarnaast staan er nog meerdere tempels waardoor het een zeer vreemde plek is. Het uitzicht maakte veel goed! Helaas waren we iets te vroeg zodat we de uitvlucht van duizenden vleermuizen tijdens de schemering niet meer hebben meegemaakt. We zagen ze wel in een grot voorbij een opening vliegen en het waren er echt superveel. De volgende dag zijn we alweer op weg naar de hoofdstad Phnom Penh. Omdat we totaal geen verwachtingen van dit land hadden vinden we het tot nu een erg mooi land met hele vriendelijke mensen en natuurlijk lekker eten. Ja de hoofdstad is stoffig, druk en warm maar hier vinden we het zelfs leuk. We slapen niet in het drukke gebied aan de rivier waardoor we voor weinig geld kunnen eten alhoewel er minder keuze aan restaurants is. We bezoeken het Tol Slueng (S-21) museum over de oorlogsverhalen uit de tijd van Pol Pot. Onvoorstelbaar dat bijna 1/3 van de hele bevolking is uitgemoord door de leider en dat nog zo recent. Als je ook op het straatbeeld let dan zie je ook inderdaad weinig oude mensen. Het museum bestaat uit de oude gevangenis waar vele gevangenen zijn gemarteld voordat ze werden gedood bij de killing fields. Er zitten zelfs nog bloedvlekken op de vloer van enkele cellen. Hierna zijn we meteen doorgegaan naar de killing fields buiten de stad. Met een audiotour wordt je langs de plekken over het terrein geleidt en krijg je diverse verhalen en feiten te horen. Op het terrein zelf is niet veel meer terug te vinden maar door de audiotour krijg je een heel goed beeld. Daarnaast zie je overal kleding uit de grond naar boven komen en we zien zelfs nog delen van een kaak en andere botfragementen liggen op het pad. Heel aangrijpend en helemaal wanneer je de herdenkingsstupa ingaat waar op 17 verdiepingen de schedels en botten liggen van de slachtoffers uit de massagraven. Zeer indrukwekkend en we zijn de terugweg naar de stad er stil van. De volgende dag dan toch maar iets leukers op het programma. We bezoeken het nationaal museum en de grote centrale markt. De laatste dag gaan we nog naar the Royal Palace. Het hele complex is vrij groot maar je mag maar een paar gebouwen bezoeken waaronder de Silver Pagoda (de hele vloer is bedekt met zilveren tegeltjes). En dan staan opeens de laatste dagen in Cambodja voor de deur. Deze willen we relaxed doorbrengen aan het strand in Sihanoukville. Helaas valt dit een klein beetje in het water door de enorme stortbuien, Chris zijn griep en Linda haar jeukende bulten veroorzaakt door bedbugs... Maar we kunnen tussen de buien door wel genieten van het strand en ons zwembad bij het hotel. Opladen voor de volgende bestemming: Maleisie!