Vanuit Xi'an hebben we weer een slaaptrein genomen met als eindbestemming Chengdu. Dit keer waren we gelukkig op tijd met boeken en hadden we de luxe van de 2 onderste bedden. Dat we nu weer kilometers hebben gereisd was meteen te zien bij het ontwaken. Het landschap bestaat nu uit groene  bergen. Stiekem toch een beetje trots dat we het tot zover zonder taxi hebben gered pakken we nu weer de metro. Dit keer is het een stuk lastiger om de weg te vinden. En voor de zoveelste keer komen we erachter dat de mensen echt totaal de weg niet weten. We worden rustig eerst naar links gestuurd en bij het volgende kruispunt blijken we toch weer terug te moeten. Toppunt was dat zelfs een taxichauffeur 400 mtr van onze bestemming vandaan de straat niet herkende... Uiteindelijk toch een heel stuk met backpack moeten lopen dus. Tea time Een van de hoogtepunten van de stad is het park met veel theehuizen. Het park is erg groen en Chris kan zijn geluk niet op als hij een apart gedeelte met bonsaiboompjes ziet. Ook in dit park zijn er veel mensen actief; dansen, (vals) karaoke zingen, mayong spelen, kaarten en natuurlijk liters thee drinken. Daarbij eten ze graag noten en zonnebloempitjes. We hebben chrysanten en groene thee gedronken. Je krijgt hier gewoon een glas of kopje met losse thee met daarbij een hele grote thermoskan heet water zodat je constant kan bijtappen, het is echt voor de gezelligheid. Wat daar dan niet zo gezellig bij klinkt maar wat wel heel normaal is, is dat je ook je oren gelijkertijd kan laten schoonmaken door een mannetje met allerlei gekke gereedschapjes. Deze dans hebben wij maar even overgeslagen... Vlakbij het park is een groot plein met een standbeeld van Mao aanwezig. Hij kijkt uit over de skyline van Chengdu, deze gebouwen hebben s'avonds allemaal een lichtshow wat er erg leuk uitziet. We werden ook spontaan verrast met een gigantische watershow met allerlei fonteinen en enorme sproeiers toen we langs het plein liepen. Hotpot Chengdu ligt in de provincie Sichuan welke bekend staat om de pittigste keuken van China. Voor de liefhebbers van Tommy, het heetste woksausje daar heet ook Sichuan saus! We hadden gelezen dat een typisch gerecht van hier bestaat uit allerlei spiezen die je laat koken in een hotpot, soort fondue dus. Dus wij op zoek op de markt in het centrum. Het enige wat we gevonden hadden waren tentjes met een grote kom met rode pepersaus met inderdaad spiezen erin. De reden waarom we toch maar doorgelopen zijn is dat we geeneen van de spiezen herkende, zelfs niet of iets vlees, vis of groente was, en dat de kom niet kookte. Uiteindelijk hebben we bij een straattentje met hele kleine krukjes zelf onze groente uitgezocht waardoor we noodle soep zonder noodles gegeten hebben! Was pittig maar lekker en erg goedkoop. De dag erna hadden we meer geluk, we vonden een restaurantje met gaten in de tafels waarin de hotpot wordt geplaatst. Gelukkig hadden we voor de variant gekozen waarbij de buitenste rand gevuld was met kokende peper smurrie en de binnenste pot gewoon heet water was. De stukken vlees en groente kookte je in de pot en daarna haalde je dat door een bakje met olie, knoflook en koriander. Linda heeft vooral de normale pot gebruikt maar Chris durfde de pittige variant wel aan. Helaas heeft hij hier ook de volgende dag nog erg veel 'plezier' van gehad... Ik zag 2 beren broodjes smeren In 2008 heeft een enorme aardbeving in de omgeving vele levens geeisd. Momenteel is alles weer opgebouwd maar er is daardoor nog maar 1 pandaberenreservaat overgebleven. Dit is de attractie bij Chengdu. Het park is erg mooi opgezet met vijvers en groene bamboepaden. We moesten vroeg uit bed om met voedertijd bij de pandaberen te kunnen zijn. Dit is erg grappig om te zien omdat ze heel lui blijven liggen en overal om zich heen bamboe vandaan graaien. We hebben ook een moeder met 2 kleintjes gezien die erg actief waren en de meest gekke capriolen aan het uithalen waren, heel lief. Toen we helemaal achterin het park liepen dachten we dat de (buiten)verblijven leeg waren totdat we opeens een heel hard gesnuif hoorden. Blijkbaar had deze beer het opeens in zijn bol want niets was veilig. Hij rende overal langs, door zijn zwembadje heen en klom in een boom waar hij woest een tak afscheurde. Daarna ging hij op zijn billen afkoelen in het zwembadje waarbij hij ons recht aan keek, we hebben ons rot gelachen. Naast de bekende zwart/witte pandaberen heeft het park ook rode pandaberen. Dit zijn hele kleine beertjes met een staart die vooral in de bomen zitten. Ze lijken een beetje op een vos. Hoewel het zielig blijft om dieren in een verblijf te zien zag dit park er mooi en groen uit en was het toch wel heel schattig om zoveel pandaberen te zien. Biggest buddha of the world We hebben een dagtripje naar Leshan gemaakt waar het grootste uit steen gehakte boedabeeld te vinden is. Je loopt eerst door een park met trappetjes en tempels en dan opeens loop je tegen zijn oor aan. Het beeld is inderdaad echt enorm groot, alleen zijn oor is al 7 meter lang. We zijn heel 'gezellig' in een file van zo'n 1000 Chinese toeristen het trappetje afgedaald naar zijn voeten toe. Dan zie je pas echt hoe enorm groot het is en hoe knap het is dat ze dit hebben gecreeerd uit een rots. Aangezien wij het nog steeds niet heel erg op massa's toeristen hebben slaan we het rondje door het park langs andere tempeltjes over zodat we nog tijd voor een kopje thee in Chengdu overhouden. Thee is hier trouwens niet heel erg goedkoop wat wij wel verwacht hadden. Thee wordt hier vergeleken met wat wijn voor Frankrijk is. Emei Shan Na genoeg cultuur en steden gezien te hebben gaan we eindelijk de natuur in China verkennen. We vertrekken naar Baoguo wat aan de voet van de berg Emei Shan ligt. De volgende dag vertrekken we na een stevig ontbijt met onze kleine rugtas en een stok voor de apen naar de berg. Uiteraard kon je heel ver omhoog met de bus om daarna een kabelbaantje naar de top te nemen maar deze variant vonden wij natuurlijk niet avontuurlijk genoeg. Na nog geen uur gelopen te hebben waren we al een energy water kwijt, niet doordat we zo'n dorst hadden maar Chris heeft een aanval van een aap op zijn rugtas overleefd waarbij hij dus een flesje buit maakte. Ja we hadden wel een stok bij ons maar die had Linda in haar hand... We hebben de eerste dag 30 km berg op gelopen waarbij we 1500 mtr zijn gestegen. Het was ontzettend zwaar omdat het hele traject alleen maar uit trappetjes bestond. Wel was het uitzicht prachtig! Om 16.00 zijn we gestopt bij een tempel waar we overnacht hebben. De volgende dag hebben we nog eens 13,5 km geklommen wat echt heel zwaar was na alle kilometers van de dag ervoor. Vooral het laatste stuk waren er weer heel veel Chinezen die eerst de bus hadden genomen.Bovenop de berg staat de Golden Summit een enorm gouden beeld. Eerlijk gezegd heeft dat niet heel veel indruk gemaakt omdat we zo blij waren dat we de top hadden bereikt en omdat we eindelijk onze bak noodles en cola verdiend hadden. Terug zijn we toch maar met de bus gegaan. Het was een hele gave ervaring en we hebben onze conditie weer flink verbeterd!