Met enige spierpijn vertrekken we nu per slaapbus en gaan we een rit tegemoet van 20 uren naar Lijiang. De eerste aanblik van onze slaapbus doet Linda een beetje aan Harry Potter denken. Er staan 3 rijen met stapelbedjes in de bus en dan met nadruk op bedJES. Dit is duidelijk niet gebouwd voor Hollandse benen. We hebben 2 bovenbedden en liggen achter elkaar. Dit betekent dat Linda haar benen onder Chris zijn hoofd liggen in een soort van hokje waar je ook je schoenen en je tas in kwijt moet. Bedenk daarbij nog eens dat Chris last heeft van wagenziekte, je in heel Nederland en omstreken niet zulke slechte wegen kan vinden, je de gordel om moet houden om niet uit bed te vallen, de chauffeur gewoon rookt in de bus onder het verboden te roken bordje en er constant een piepje gaat waarna een automatische stem iets zegt in het chinees en jullie kunnen wel bedenken wat voor fijne rit wij hebben gehad... Dit was een eenmalige ervaring! Lijiang Lijiang is bekend om het oude binnenstadje met op de achtergrond witte bergtoppen, prachtig gezicht. Helaas is dit stadje wel erg opgezet voor Chinese toeristen: elk straatje heeft zilverwinkeltjes, restaurants, barretjes en souvenirsshops. Ook de hostels zijn daardoor druk bezet maar we hebben geluk en kunnen een privekamer met badkamer krijgen. Wat opvalt is dat de mensen er hier anders uitzien, ze zijn armer en donkerder van huidskleur. De meeste oudere bewoners (en dan voornamelijk de vrouwen) lopen nog in traditionele Bai-kleding. Daarbij dragen ze een vrolijk gekleurd hoofddeksel. Baby's worden in een draagdoek op de rug gedragen en het valt op dat oma meestal deze taak op zich neemt. Na lang zoeken hebben we een bus gevonden naar een heel klein dorpje naast Lijiang waar het lijkt of de tijd heeft stil gestaan. Oude mannetjes zitten bijeen in de schaduw leunend op hun wandelstok onder kooitjes met zangvogels. De vrouwtjes moeten blijkbaar het geld verdienen en tonen de seizoensgroente op kleine kleedjes. Dat we hier op hoogte zitten is te merken doordat we vrij snel buiten adem zijn en doordat de zon wel erg fel is. Hiking Een van de bekendste wandelingen ligt in de omgeving van Lijang: Tiger Leaping Gorge. We kunnen onze grote tassen achterlaten in een hostel aan het begin van de kloof zodat we wederom met een klein tasje de tocht kunnen maken. In tegenstelling tot Emei Shan is het hier bloedheet en Linda heeft het dan ook erg zwaar bij het steilste stuk. Daarna is deze wandeling een eitje en kunnen we genieten van de prachtige uitzichten. De bergen zijn enorm hoog en steil zodat je diep onder je de rivier hoort kolken maar niet kunt zien. Halverwege stoppen we om even bij te tanken en zoals al in onze Lonely Planet stond beschreven is het uitzicht vanaf de wc echt fenomenaal. We besluiten om op 1 dag de hele route van ongeveer 16 a 20 km te lopen en de nacht aan het einde van de wandeling in een guesthouse door te brengen. Wat smaakt een simpel bordje rijst met groenten en een colaatje toch lekker na zo'n inspanning! Aangezien we iedere donderdag onze malariapillen moeten nemen kan Linda wederom slecht inslapen. Dit is zeker geen straf wanneer je vanuit het raam een enorme berg ziet met daarboven een stralende lucht vol met sterren. De volgende dag pikken we onze rugtassen weer op en pakken we de bus naar Dali via Lijang. Een dagje reizen dus! Dali Waar in Lijiang veel Chinese toeristen waren, zijn er in Dali opmerkelijk meer Westerse. Dit dorpje gelegen tussen een berg en een meer komt hippieachtig over. Er zijn veel oudere Westerse mensen die hier zelfs een heel bestaan hebben opgebouwd. Het dagelijkse leven komt hier heel relaxed over en we besluiten dan ook om hier een paar dagen door te brengen. Voor het eerst slapen we in een hostel die niet in de Lonely Planet staat waardoor er bijna geen westerse toeristen zijn. We blijven erbij dat alle hostels echt super zijn, ruime kamers, veel faciliteiten en engelssprekend personeel die regelmatig bus of treintickets voor ons regelen. In het weekend zijn we lopend door de rijstvelden naar het meer gegaan. Dit meer wordt niet alleen door jongeren als afkoeling en vermaak gebruikt, er kwam een oude vrouw haar kleding wassen en er zaten mensen gehurkt onder een paraplu te vissen. Na gerelaxed te hebben besluiten we op maandag een fietstocht te maken naar een plaatselijke Bai markt. De Bai bevolking draagt nog steeds traditionele kleding waarbij de vrouwen een vrolijk gekleurd hoofddeksel dragen. Babies en peuters worden in een draagzak op de rug vervoerd. Het valt ons op dat deze schone taak vaak voor oma is. Helaas hebben we de markt bij lange na niet gehaald omdat Linda een lege band had. Met handen en voeten pratend hebben een aantal locals gevonden met een pomp! Aangezien wij dachten dat de band lek was zijn we als Leontien van Moorsel en Michael Boogerd terug naar Dali geracet voor zover dat kon op de gammele mountainbikes. Nieuwe dag, nieuwe kansen dachten wij, dinsdag zijn we vol goede moed de berg opgeklommen. Na 2 beste hikes moest deze een eitje worden maar het was toch een aardig klimmetje naar de tempel. Vanaf daar liep een vlak getegeld pad waardoor we van de mooie omgeving konden genieten. Helaas begon het toen te regenen en hebben we een poos moeten schuilen. Toch een prachtige wandeling gemaakt! s'Avonds begon het te onweren en is het tot de volgende dag blijven regenen. Gelukkig hadden wij weer een dagje reizen voor de boeg met als eindbestemming Kunming.