We zijn nog geen uur in een nieuw land en meteen merken we de verschillen met China en zijn we voor het eerst opgelicht door een taxichauffeur... Aangezien we pas s'avonds geland zijn in Ho Chi Minh hadden we geen mogelijkheid om met het openbaar vervoer naar ons hostel te reizen. We waren er ondanks de enorme stad vrij snel en konden dus evengoed lekker op tijd slapen. We merken echt dat reizen per vliegtuig zoveel vermoeiender is dan per trein of bus en we zijn dan ook erg gaar. De eerste 3 dagen brengen we in de stad door. In een land als Vietnam kan je niet om de geschiedenis heen. Gek om te bedenken dat relatief kort geleden hier zoveel ellende is geweest. Het Renmants War Museum is dan ook erg indrukwekkend. Zeker omdat het een grote collectie foto's bevat van journalisten die de oorlog niet hebben overleefd. De beroemste foto hieruit is zeker de foto van Kim Phuc, het huilende meisje wat net getroffen is door napalm. We hebben op straat het boek The girl in the picture gekocht wat het levensverhaal van Kim verteld, erg indrukwekkend. Dat de Amerikanen veel chemische wapens hebben gebruikt in deze oorlog is op straat nog goed zichtbaar. We zien regelmatig mensen met te korte of geen ledematen waarbij je je afvraagt of Amerika zich nog verantwoordelijk voelt hiervoor. Vaak zijn ze aan het bedelen of verkopen ze handgeschilderde tekeningen omdat ze anders geen inkomen hebben.  We hebben ook met een tourtje een bezoek gebracht aan de Vietcongtunnels. Het enige waardoor dit tripje nog wel aardig was, was omdat we een zeer grappige gids mee hadden. Slim Jim die ervan hield om alle feitjes minstens 3 keer te herhalen en ieder verhaal eindigde met thank you, thank you very much. Voor de rest was het zeer toeristisch opgesteld, erg druk en vonden we het slecht opgezet. De tunnel van 300 meter die je kan doorkruipen is speciaal voor toeristen gebouwd en is 2 keer zo groot als de originele tunnels. Onvoorstelbaar klein moet dat geweest zijn. De meeste toeristen leven zich na de tunnels nog even uit op de schietbaan waar je nog met Kalashnikovs en M16's kon schieten. Dit hebben wij maar overgeslagen na alle ellende gezien te hebben wat mede veroorzaakt is door deze wapens. Na genoeg geschiedenis te hebben gezien en ervaren gaan we voor een nachtje de natuur in. We bezoeken de Mekong Delta waar we met bootjes kleine eilandjes bezoeken en de lokale lekkernijen mogen proeven. De honing, kokossnoepjes en rijstnoodles zijn inderdaad lekker maar de flesjes wijn met slangen en schorpioenen zien er iets minder smakelijk uit. We zien ook de kleine fabriekjes waar de lekkernijen geproduceerd worden, erg veel handwerk! Smiddags lunchen we simpel met rijst en kip en Chris krijgt de mogelijkheid om een stukje slang te proeven. Zoals veel gekke dingen smaakt dit net als kip alleen is het wat zoeter en zit er 'iets' minder vlees aan... Savonds verblijven we in een homestay wat echt geweldig was. We kregen weer heerlijk te eten en hebben zelf onze gefrituurde en verse loempia's (spring rolls) hebben gemaakt. In een verse loempia kon je heerlijke vis, komkommer, tomaat, sla, munt en rijstnoodles rollen, mmm! We sliepen in een schattig houten huisje aan het water waar gelukkig ook een klamboe hing. Linda heeft namelijk al genoeg 'souvenirs' op haar lichaam vanuit China... De 2e dag zijn we zeer vroeg opgestaan (dat doen ze hier trouwens allemaal, wordt ook erg vroeg licht) om mee te gaan met de zoon van de familie naar de lokale markt. Een gammel bootje waar we in staan met ze 4en dient als pontje om naar de overkant te komen. Marktjes bezoeken blijft erg leuk vooral omdat je steeds weer nieuwe vreemde dingen ziet. Hier kon je bijvoorbeeld de eenden zo meenemen, ze zaten namelijk al in zakjes en alleen hun kop tot aan de vleugels stak eruit. We hebben alleen wat mangostines gekocht, een vrucht wat eruit ziet als een zwarte tomaat. Het heeft een redelijk harde schil die je openknijpt en binnenin zitten witte partjes die heerlijk zoet smaken. Het schijnt dat dit heel erg gezond is! Na de lokale markt bezoeken we de floating market met de boot. Wat grappig om te zien! Ieder bootje heeft een stok met bovenin de producten geknoopt wat ze verkopen: ananassen, watermeloenen, aardappels, knoflook en nog veel meer groenten en fruit. Sommige kleine bootjes, welke vaak drankjes en bananen verkopen, komen langs de toeristenboten gevaren en haken even aan (letterlijk) om hun spulletjes te verkopen. Wij zijn zelf met de boot aangehaakt bij een ananassenboot. Voor je neus worden die met een groot kapmes gesneden zodat je ze daarna als een lolly kan opeten, heerlijk zoet! Als laatste stop bezoeken we een rijstfabriek. Interessant om te zien dat alle afvalstoffen ook weer gebruikt worden voor bijvoorbeeld veevoer. Daarna hebben we een lange busrit terug naar Ho Chi Minh maar dit tripje hadden we echt niet willen missen! In de stad verblijven we wederom in het backpackersgebied waar genoeg restaurantjes en barretjes zijn. Het eten vinden we hier heerlijk en goedkoop. De keuken is over het algemeen wat minder pittig en meer zoet wat wij erg lekker vinden. Wat ons ook ontzettend bevalt zijn de heerlijk belegde baguettes die je voor 35 eurocent op straat kan kopen. Een overblijfsel van de koloniale periode onder de fransen. We drinken ook onze eerste mojito (1 euro!) want het straatleven is hier savonds erg leuk om te zien. Eigenlijk hadden we niet verwacht in Vietnam al aan het strand te liggen dus Mui Ne was een aangename verassing. Het strand was niet supermooi maar we waren de eerste dag al zo verbrand dat we de dagen daarna luierend met een boekje op een strandbedje bij het hostel hebben doorgebracht. Het kleine zwembadje zorgde voor de nodige afkoeling en er stond een heerlijk briesje. Nou zeg maar rustig bries want elke middag krioelde het van de kitesurfers op de zee! Dit terwijl de lucht smorgens juist gevuld was met reusachtige libellen. We hebben al regelmatig geprobeerd foto's op de site te zetten maar dit lukt helaas niet. We hebben wat problemen met de geheugenkaarten zodat het uploadprogramma de foto's niet meer herkend... Gelukkig staan de foto's er nog wel op dus we proberen snel iets anders om foto's te kunnen delen.