Ons reistempo ligt aanzienlijk lager dan in China en dus zijn er minder updates dan jullie gewend zijn van ons. Reden waarom  we het rustig aan doen is dat het toch wel heel erg warm is hier en dat we ons aan het opladen zijn voor het bezoek uit Nederland.  Na de hitte van het strand zijn we blij om in het koele Dalat te arriveren. De rit hierheen was erg mooi, koffieplantages, kleine houten huisjes en pachtige uitzichten met bergen en groene bossen. Dalat ligt aan een meer op 1500 mtr hoogte en het regent hier vaak waardoor het ook zo groen is. Wat erg grappig is om te zien is dat de Vietnamezen die hier op vakantie zijn (en dat zijn er genoeg) het nogal koud vinden. Het is 20 graden overdag en snachts wordt het inderdaad koel. Maar niet zo koud dat je een muts, een dikke trui of zelfs oorwarmers en handschoenen aan moet! Hilarisch... We huren een scooter om zelf de omgeving te ontdekken. We zien een kleine waterval waar je met een rodelbaantje naartoe kan. Dit vinden wij leuk maar alleen als het hard gaat en daar denken de Vietnamezen helaas anders over. We staan zelfs een paar keer stil in de file... Daarna rijden we door via dennenbossen en bochtige weggetjes naar het Crazy House. De vrouw achter dit ontwerp heeft zich laten inspireren door Gaudi maar het komt meer over als een combinatie van de Efteling, het sprookjesbos en Disneyland over. Je kan overnachten hier in kamers met thema's als de arend, de spin en de beer. Grappig om te zien en om met kronkelpaadjes en trappetjes over en door het huis te klimmen. Ze zijn nog steeds aan het bouwen dus over een paar jaar ziet het er vast nog gekker uit. Hierna bezoeken we het Zomerpaleis van de laatste emporer Bao Dai uit 1933. Vrijwel alles is nog in de oude staat gelaten inclusief een kantoor en de ingerichte slaapkamers. Wat toch wel jammer is aan Vietnam is dat alles in het teken van toeristen staat. Bij zo'n zomerpaleis staat de hele tuin vol met eettentjes, cowboys en paarden, oude auto's en mannen verkleedt als indianen om mee op de foto te gaan. Toch een beetje jammer. De 2e dag zijn we rondom het meer gelopen en hebben we vlakbij de enorme markt vegetarisch gelunched. Eten is hier nog steeds lekker! Zeker de vegetarische gerechten zijn altijd erg goed. Ook hebben we hier weer een bakkertje gevonden met heerlijke broodjes en koekjes. Ontbijt bestaat nog steeds uit baguette met kaas, dat verveelt niet zo snel! Na Dalat zijn we wederom in een beach town: Nha Trang. We vinden een goedkope kamer met balkon waar we goed kunnen ontbijten en savonds spelletjes kunnen spelen. Tip voor iedereen die van kaartspelletjes houdt, Take 5 is echt een aanrader. We vinden dit plaatsje erg leuk. Het strand is veel mooier dan bij Mui Ne en de restaurantjes bieden heerlijk eten aan. Tegenover ons hostel heeft een hele lieve vrouw een broodjeskar op straat waar we elke dag ontbijt (baguette met kaas, komkommer, tomaat) en lunch (vegetarische baguette met van alles erop) voor 40 cent per broodje kopen. We liggen hier weer veel aan het strand aangezien het erg warm is (het zeewater is gewoon lauw!). Toch wandelen we naar het oceanografisch instituut waar we zeker geen spijt van hebben. Prachtige vissen, haaien en koraal om te zien. Hopelijk zien we dit nog een keer in het 'echt' met snorkelen en duiken! Aan de andere kant van de stad bevindt zich een pagoda met een groot wit beeld bovenop een berg. Die zie je al van ver maar naar de pagoda moesten we toch even zoeken. Achter de pagoda is ook nog een enorme liggende buddha te bezichtigen, deze is haast nog mooier dan het beeld bovenop de berg. Na weer een aantal dagen gerelaxed te hebben vertrekken we naar de volgende bestemming Hoi An. Ook deze stad heeft binnen 5 km weer een prachtig strand, wat vervelend toch weer... Maar waar Hoi An echt beroemd om is zijn de tailors. Er zijn meer dan 200 tailors die zich ook nog eens hebben verzameld in een paar straten. Heel grappig om te zien dat de meeste zaken toch wel dezelfde voorbeeldkleding aanbieden met enorme prijsverschillen. Allemaal onder het motto: same same but different. Een variant hierop is same same but better. Ook heb je een eethuisje dat same same but not different heet.Onderhandelen is hier zeker nodig. Na een klein marktonderzoekje vinden we Mr. Xe die en een redelijke prijs biedt en professioneel overkomt. We bestellen 3 pakken en 2 winterjassen (die we gelukkig nog heeel lang niet aan hoeven). Binnen 24 uur kunnen we al voor het eerst passen en Mr. Xe is niet zomaar tevreden. Hij is echt heel kritisch en we moeten ook meelopen naar de sweat shop waar de kleding gemaakt wordt om zijn oom op de foutjes te wijzen. De volgende dag kunnen we de kleding nogmaals passen en meenemen, echt zo leuk om te doen! Gelukkig ging het versturen op het postkantoor ook erg soepel. Na een aantal horrorverhalen te hebben gelezen op het internet over douanegeld en enorme formulieren te moeten invullen dachten we dat dit wel een lastig kon worden namelijk. Als het goed is komt het pakket over 3 maanden aan in NL en dan maar hopen dat de kleding er goed uitkomt... We zijn 2 dagen met de scooter op pad geweest waarbij we een mooi rustig strandje hebben ontdekt. Uiteraard zijn hier nog wel restaurantjes te vinden waar je gratis op hun strandbedjes mag liggen als je bij ze luncht. Het zand is zo heet dat je of heel hard moet rennen of je slippers aan moet naar de zee. Het water is zo ongelovelijk helder, echt prachtig. De andere dagen zijn we op het fietsje naar het strand dichterbij geweest. Hier zijn veel meer restaurants en dat betekent dat iedere propper zijn uiterste best doet om de nieuwe toeristen op zijn of haar strandbedjes te krijgen. Uiteraard onderhandelt Chris hier ook over... De tandenloze vrouwtjes komen af en aan met hun souvenirs en lekkernijen. Hier wordt je wel een beetje moe van eerlijk gezegd, het zijn er ook zoveel! Aangezien we na Hoi An waarschijnlijk voor langere tijd geen strand zien genieten we optimaal van het heerlijke water en kunnen we volledig uitgerust verder naar Hue.